«Couture»: Στις 19 Μαρτίου η ταινία με την Α. Τζολί που γυρίστηκε στο ατελιέ της Chanel στο Παρίσι
H νέα καθηλωτική ταινία της Αλίς Βινοκούρ (Παρίσι Ξανά, Ατίθασες) διαδραματίζεται στον έντονα φορτισμένο κόσμο του Paris Fashion Week, παρουσιάζοντας ιστορίες γυναικών διαφορετικών ηλικιών και πολιτισμών, που προσπαθούν να πάρουν στα χέρια τους τον έλεγχο της μοίρας τους. Πρωταγωνιστούν οι Αντζελίνα Τζολί, Λουί Γκαρέλ (Οι Ονειροπόλοι, Tα Πάνω Κάτω), Έλα Ραμφ (Raw, War), Ανιέρ Ανέι και Βενσάν Λιντόν (Titane, Ο Νόμος της Αγοράς).
Η σκηνοθέτιδα Αλίς Βινοκούρ αναλύει πώς προσέγγισε τον κόσμο της παριζιάνικης μόδας, και τον τρόπο με τον οποίο η ταινία συνδυάζει τις ιστορίες τριών γυναικών γύρω από την ομορφιά, το σώμα και τη μοίρα.
«Couture»: Η συνέντευξη της Αλίς Βινοκούρ
Q: Κάθε μία από τις ταινίες σας αποτελεί μια εξερεύνηση ενός διαφορετικού είδους, τόπου ή περιβάλλοντος. Τι σας έκανε να στραφείτε προς τη βιομηχανία της μόδας;
A: Όλες οι ταινίες μου επενδύουν σε συγκεκριμένους χώρους μέσα στους οποίους το σώμα μπαίνει σε δράση, δοκιμάζεται: το νοσοκομείο Σαλπετριέρ στην ταινία Augustine, μια πολυτελής βίλα στο Maryland με έναν στρατιώτη που πάσχει από μετατραυματικό στρες, διάφορα διαστημικά κέντρα στο Proxima με ένα σώμα που προετοιμάζεται να αποκοπεί από τη γη… Μου αρέσει η ιδέα να οικειοποιούμαι έναν τόπο, έναν κόσμο, που συχνά είναι πολύ μακριά από εμένα, πάνω στον οποίο προβάλλω προσωπικές ιστορίες ή συναισθήματα.
Εδώ, αυτό που με ενδιέφερε ήταν λιγότερο αυτό που βλέπουμε από τη μόδα και περισσότερο ό,τι βρίσκεται πίσω από τα παρασκήνια και τις εμφανίσεις της. Ήθελα να παρατηρήσω από κοντά τη δημιουργία των εικόνων, την εργασία, να αφηγηθώ ό,τι κρύβεται πίσω από τις αναπαραστάσεις του γυναικείου σώματος, αυτές που βλέπουμε να απλώνονται παντού στην πόλη. Έτσι βυθίστηκα για έναν χρόνο στα παρασκήνια των επιδείξεων μόδας, καθώς έγραφα το σενάριο. Συνάντησα μακιγιέζ, μοδίστρες, αλλά και μοντέλα, μακριά από τις πασαρέλες, στον ιδιωτικό τους χώρο. Το πρώτο μέρος της ταινίας χτίστηκε μέσα από αυτές τις συναντήσεις.

Q: Ποια ήταν η γνώμη σας για τη μόδα μετά από αυτή την έρευνα;
A: Αυτό που με εντυπωσίασε ήταν ο τρελός αγώνας ενάντια στον χρόνο, σαν μια επιθυμία να αρπάξεις κάτι που ήδη δεν υπάρχει: η μία κολεξιόν μετά την άλλη, η μία σεζόν μετά την άλλη. Το τραγούδι Mon amie la rose της Françoise Hardy, που ακούμε να τραγουδούν τα μοντέλα στο τέλος της νύχτας, είναι χαρακτηριστικό αυτού. Αυτή η εφήμερη διάσταση αντανακλά τη μοίρα της Μαξίν, της ηρωίδας που υποδύεται η Αντζελίνα Τζολί, μιας Αμερικανίδας σκηνοθέτριας που μαθαίνει ότι έχει καρκίνο του μαστού μόλις φτάνει στο Παρίσι, τη στιγμή που έχει μόλις βυθιστεί στον πυρετό της προετοιμασίας μιας επίδειξης μόδας.
Q: Ολόκληρη η ιστορία σας διαπερνάται επίσης από την ιδέα του πεπρωμένου, ακόμη και της μοίρας με την αρχαία έννοια του όρου…
A: Ήθελα να αντιπαραθέσω την ομορφιά με τον θάνατο, σαν μια ματαιοδοξία, ένα “memento mori” (“να θυμάσαι ότι είσαι θνητός”). Σκεφτόμουν ορισμένους πίνακες που απεικονίζουν νέες γυναίκες δίπλα σε ένα κρανίο ή μια κλεψύδρα και που υπαινίσσονται την ευθραυστότητα της ζωής, τον χρόνο που περνά τόσο γρήγορα. Σκέφτηκα επίσης τις τρεις ρωμαϊκές Μοίρες, τις θεές της μοίρας στη μυθολογία, που συνήθως απεικονίζονται ως υφάντριες. Μία από αυτές κόβει το νήμα και αναγγέλλει την ώρα του θανάτου.
Q: Πώς αλληλεπιδρούν μεταξύ τους οι τρεις χαρακτήρες της ταινίας;
Α: Η ταινία χτίζεται γύρω από τρεις χαρακτήρες: τη Μαξίν, την Άντα και την Ανζέλ, τρεις γυναίκες, που προέρχονται από διαφορετικούς κόσμους. Η καθεμία έχει κάτι να επιδιορθώσει, κάτι να επιλύσει για να μπορέσει να προχωρήσει. Υπάρχει μια σχεδόν αόρατη αλληλεγγύη ανάμεσά τους. Μεταξύ της Μαξίν, της Αμερικανίδας σκηνοθέτιδας, της Ανζέλ, της μακιγιέζ που θέλει να γράψει, και της Άντα, του μοντέλου από το Νότιο Σουδάν που θα “αντέξει” μόνο για μία σεζόν, διακρίνεται μια αλληλεγγύη που γεννιέται από την τύχη και τη δυσκολία.

Ήθελα να παρουσιάσω χαρακτήρες σε διαφορετικές ηλικίες: την Άντα στα είκοσί της, την Ανζέλ στα τριάντα και τη Μαξίν στα σαράντα. Ήθελα να μπορούμε να ταυτιστούμε με το πεπρωμένο καθεμιάς: βρίσκονται όλες στη στιγμή μιας επιλογής και σε μία προσπάθεια επιβίωσης.
Αλλά η ταινία βρίσκει επίσης παραλληλισμούς ανάμεσα στον κόσμο της ιατρικής και εκείνον της μόδας. Ένας χειρουργός που συνάντησα μού είπε ότι όταν χειρουργεί νιώθει σαν να ράβει. Μιλάμε εδώ για έναν άλλο τύπο ραφής. Το στήθος της Μαξίν, πάνω στο οποίο ο χειρουργός χαράζει τα σημάδια της μελλοντικής επέμβασης, λειτουργεί σαν καθρέφτης της σκηνής όπου οι μοδίστρες παίρνουν μέτρα στο σώμα του μοντέλου.
Q: Με ποιο οίκο υψηλής ραπτικής συνεργαστήκατε εσείς και η Πασκαλίν Σαβάν, η επικεφαλής ενδυματολόγο σας, για την τελική επίδειξη;
Θέλαμε να συνδυάσουμε τη μυθοπλασία με την πραγματικότητα ενός υπαρκτού οίκου μόδας. Κάναμε γύρισμα στη Chanel, χωρίς όμως να εμφανίζεται το όνομα, γιατί ήταν σημαντικό για μένα, και για τη συνοχή της ταινίας, να μην υπάρχει λογότυπο και αυτός ο οίκος να παραμείνει φανταστικός. Παρ’ όλα αυτά, κάποιοι θα αναγνωρίσουν τη μεγάλη σκάλα στη οδό Cambon και τα εργαστήρια υψηλής ραπτικής όπου οι μοδίστρες παίζουν τον δικό τους ρόλο. Όσον αφορά την επίδειξη μόδας, πρόκειται για μια καλλιτεχνική συνεργασία, καθώς ολόκληρη η κολεξιόν δημιουργήθηκε από τη Chanel σε συνεργασία με την Πασκαλίν Σαβάν. Εμπνευστήκαμε από τους Προραφαηλίτες ζωγράφους για να ενισχύσουμε τον ονειρικό χαρακτήρα της ταινίας.

Η ταινία COUTURE σηματοδοτεί την πρώτη φορά που ταινία μυθοπλασίας γυρίζεται στο ατελιέ της Chanel στο Παρίσι.
Σκηνοθεσία: Αλίς Βινοκούρ
Ηθοποιοί: Αντζελίνα Τζολί, Λουί Γκαρέλ, Έλα Ραμφ, Ανιέρ Ανέι, Βενσάν Λιντόν
Είδος: Δράμα
Διάρκεια: 106’
19 Μαρτίου στους κινηματογράφους από την TFG
Δείτε επίσης:
«Καποδίστριας»: Στους κινηματογράφους σε όλες τις ΗΠΑ στις 22 Απριλίου
Διαβάστε περισσότερα «Couture»: Στις 19 Μαρτίου η ταινία με την Α. Τζολί που γυρίστηκε στο ατελιέ της Chanel στο Παρίσι
